เมื่อได้เห็นสเปคความรู้สึกแรกคือ โอ้ ไม่ด้อยกว่าเบนซินเลยสักเท่าไหร่ เพราะ เครื่องเบนซินนั้นมีปริมาตรความจุ 3.0 ลิตร V6 รหัส ES9A ให้กำลังสูงสุด 211 แรงม้าที่ 6,000 รอบ/นาที แรงบิดสูงสุด 290 นิวตัน-เมตรที่ 3,750 รอบ/นาที แม้เครื่องดีเซลจะมีแรงม้าน้อยกว่าแต่ทว่ากลับมีแรงบิดสูงกว่า

ความรู้สึกแรกหลังจากได้เข้าไปนั่งคือ ภายในกว้างนั่งสบาย ทัศนวิสัยชัดเจนดี แต่จะมองไม่เห็นด้านหน้ารถสำหรับคนที่ไม่คุ้นเคยอาจจะกะระยะลำบากสักหน่อยเวลาเลี้ยวโค้งหรือเข้าจอด แต่ลักษณะแบบนี้เหมือนเป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่งของรถสปอร์ต เพราะเท่าที่เคยประสบมารถสปอร์ตส่วนใหญ่จะมองไม่เห็นด้านหน้ารถของตัวเอง

เมื่อถึงเส้นทางด่วนเราได้ลองอัตราเร่งแซงช่วงความเร็ว 80-100 กม./ชม. เจ้า 407 เบนซินทำได้ดี คิกดาวน์แล้วรถจะไม่พุ่งแต่ความเร็วจะขึ้นแบบนิ่มนวล ให้เราแซงผ่านคันอื่นได้สบายๆ ความเร็วที่ใช้เฉลี่ยประมาณ 140 -150 กม./ชม.(ขณะที่สื่อมวลชนอีกท่านหนึ่งขับ 407 คูเป้ ดีเซล ออกจากโชว์รูมหลังเราแต่ไปถึงที่หมายก่อน แสดงว่าใช้ความเร็วเฉลี่ยมากกว่าเราแน่นอน)

ซึ่งการแข่งขันจะเป็นการจับคู่ระหว่างรุ่นบอดี้เดียวกันแต่ต่างเครื่องยนต์ เพื่อดูว่าเครื่องยนต์ตัวไหนจะมีอัตราเร่งที่ดีกว่ากัน และเราขอนำเสนอผลเฉพาะรุ่นคูเป้เท่านั้นโดยเราแข่งเป็นคู่แรกใน 407 เบนซิน ส่วนคู่แข่งจาก บางกอกโพสต์ นั้นอยู่ใน 407 ดีเซล ผลคือเบนซินของเราพ่ายไปแบบฉิวเฉียด ด้วยเวลา 17.683 วินาที ต่อ เวลา 16.763 วินาที และนับเป็นเวลาที่ดีที่สุดของทั้ง 2 รุ่นในการแข่งขันวันนั้นหากเทียบกับสื่อมวลชนท่านอื่นที่ร่วมทดสอบ

ซึ่งจากผลเวลาที่ยืนยันว่า เครื่องยนต์ดีเซล 2.7 ในตัว407 คูเป้ นั้นมีอัตราเร่งที่ดีกว่า เครื่องยนต์เบนซิน 3.0 ทั้งนี้คาดว่าเป็นผลมาจากแรงบิดสูงสุดที่มากกว่าและมาในรอบต่ำกว่าเพียง 1,900 รอบ/นาที นอกจากนั้นจากการสังเกตดูการแข่งขันจะเห็นว่าแม้จะออกตัวเท่าๆ กัน แต่เมื่อถึงช่วงเกียร์ 2 เจ้าเครื่องดีเซลจะเริ่มฉีกหนีอย่างเห็นได้ชัด

หลังจากที่ได้ลองอัตราเร่ง แล้วเราลองมาดูสมรรถนะในด้านอื่นๆ ของเจ้า 407 กันบ้าง โดยเริ่มที่การทรงตัว ด้วยการวิ่งที่ความเร็ว 120 กม./ชม. เจ้า 407 คูเป้ ดีเซล ยังคงนิ่งๆ เมื่อความเร็วไหลมาถึง 200 กม./ชม. (ด้วยระยะทางเพียง 1 กม.เศษ นับเป็นอัตรเร่งที่น่าประทับใจไม่น้อยเช่นกัน) ความรู้สึกไม่แตกต่างจากวิ่งด้วยความเร็วปรกติสักเท่าใด

เสียงลมแทบจะไม่มีเข้ามารบกวนภายในห้องโดยสารเลย คือถ้าเปิดวิทยุฟังก็จะไม่ได้ยินเสียงรบกวนจากภายนอก ไม่ว่าจะเป็นเสียงลมหรือเสียงเครื่องยนต์ ทั้งๆ ที่เป็นรถแบบไม่มีขอบกระจก ซึ่งเจ้า 407 คูเป้ นี้ตามสเปคที่ให้มาสามารถปรับระดับความความแข็ง-อ่อนของโช้คอัพอิเล็กทรอนิกปรับด้วยไฟฟ้าได้ถึง 9 ระดับ

แต่ในทางปฏิบัติจริงนั้น เราเห็นปุ่มที่ปรับระดับในตัวรถเพียงปุ่มเดียว ซึ่งเมื่อกดแล้วก็จะมีเพียง 2 โหมดคือ ออโต้ กับ สปอร์ต เท่านั้น โดยโหมดสปอร์ตจะรู้สึกว่าแข็งกว่าโหมดออโต้ได้อย่างชัดเจน แม้จะวิ่งช้าๆ เพียง 40 กม/ชม. ส่วนพวงมาลัยควบคุมได้ง่ายแม่นยำและจับถนัดมือดี แต่ค่อนข้างหนักไปสักหน่อย

ด้านการใช้งานของอุปกรณ์ต่างๆ ในห้องโดยสารถือว่าใช้งานง่าย ไม่ซับซ้อน โดยมีทีเด็ดพิเศษสุดคือ ปุ่มที่อยู่ตรงด้านบนของก้านไฟเลี้ยว เพียงกดปุ่มแล้วพูด แค่นี้ท่านก็จะปรับโหมดต่างๆ ที่มีอยู่ที่หน้าคอนโซลได้ทุกอย่าง โดยไม่ต้องกดปุ่มใดๆ อีก เช่น กดปุ่มแล้วพูดว่า Radio ท่านก็จะได้ฟังวิทยุทันที หรือถ้าเปิดเจอคลื่นที่ไม่โดนใจ ก็เพียงกดปุ่มนั้นซ้ำแล้วพูดว่า Next หรือ Previous ระบบก็จะหาสถานีใหม่ให้ทันที แต่การพูดต้องเป็นภาษาอังกฤษเท่านั้น (ส่วนสำเนียงนั้นสามารถบันทึกใหม่ให้เป็นสำเนียงของเราได้)

สำหรับการใช้งานด้านอื่นที่ไม่ถูกใจเรา ก็มีตรงปุ่มปรับเลื่อนกระจกที่แผงข้างประตูอยู่ในตำแหน่งที่ไม่ถนัดสักเท่าไหร่นัก เพราะต้องเอี้ยวไหล่ไปทางด้านหลังเล็กน้อยเพื่อจะกดปุ่มได้ จริงๆ น่าจะเลื่อนมาอยู่ทางด้านหน้าอีกนิดถึงจะพอดี ส่วนที่นั่งด้านหลัง แม้จะเป็นรถแบบคูเป้ 2+2 ที่นั่งแต่ก็ยังนั่งได้อย่างสบาย หัวไม่ชนหลังคา

ผลสรุปของเจ้า 407 คูเป้ จากโจทย์ที่หนึ่ง แบบออนโรดความรู้สึกโดยรวมของเจ้า 407 คูเป้ คือ นุ่มนวล สบายๆ ขับง่ายๆ ไม่กระโชกโฮกฮากเหมือนรถสปอร์ตสายพันธ์อื่นๆ ดูแล้วน่าจะเหมาะกับผู้อยากขับรถสปอร์ตแบบให้คนอื่นมอง และต้องการอารมณ์ขับแบบง่ายๆ เหมือนรถซีดาน

ส่วนโจทย์ที่สอง อัตราเร่ง แสดงโดยผลการแข่งขัน ซึ่งมีสื่อมวลชนหลายๆ ท่านแสดงความคิดเห็นไปในทิศทางเดียวกันว่า ?แล้วใครจะซื้อรุ่นเครื่องยนต์เบนซิน ในเมื่อเครื่อง ดีเซล แรงกว่าแถมยังประหยัดกว่าด้วย? สำหรับค่าตัวของเจ้า 407 คูเป้ เอส ดีเซลอยู่ที่ 4,290,000 บาท และเบนซิน 4,190,000 บาท